
De kinderen sprongen bijna door het ruitje van de deur van het klaslokaal, toen ze me met mijn tassen vol grijze en gekleurde Gedachtenballen, Schatkamers en Diamanten door de aula zagen lopen.
Wat een onthaal!
Nu had ik ook echt veel leuks bij me. Naast bovengenoemde attributen lagen de Steunzolen, Talentzaadjes en de mysterieuze Gouden Bal ook in mijn Ikea-regenboogtassen te popelen. Ik sprong zelf ook bijna door dat ruitje, zó’n zin had ik erin.
En zoals altijd, liep alles anders dan gepland.
Ik kon mijn laptop niet aansluiten op het tv-scherm en mijn planning liep in het honderd, want ik werd eerst een half uur genadeloos geinterviewd door de kinderen.
Diep geinterviewd.
En daarna gingen we dan toch los. En het was zó leuk!
Toen ik in mijn eentje een boek zat te schrijven, wist ik niet hoe het ging leven in de hoofden van kinderen. Nu hangt het boek al vier jaar rond in slaapkamers, klaslokalen, bibliotheken en luie stoelen en ik dacht dat het dat ook echt deed. Een beetje hangen. Uitgedoofd, ingedut, onbezield.
Maar poeh. Dan bezoek ik een klasje in Oss.
Ze vertellen over hun twijfels in de vorm van Grijze Gedachtenballen. Ze draaien ze moeiteloos om in positieve gedachten met de omdraaimethode. Ze vragen dóór over ongewenste talenten: is het erg als je lui bent?
Ik zie ineens hoe het boek op eigen kracht met volle teugen lééft. En snap waarom het nog stééds goed verkoopt.
Ik zie het in de ogen van eerlijke kleine mensen wiens gedachtenwereld compleet door elkaar gehusseld en op z’n plek gevallen is.
Ze snappen het, na het lezen van Het Land van Alles.
- *Welke gedachten je ongelukkig maken, en welke blij.
- *Hoe het werkt met je emoties
- *Hoe trots je kunt zijn op eigenschappen die je eigenlijk altijd verborg.
- *Dat Blusdekens ook een rol hebben in de maatschappij
- *Dat je ook je eigen Steunzool kunt zijn.
Man. Man. Man.
Ik maakte een boek dat op heel veel scholen echt helpt. Het doet precies dat waarom ik het schreef: het leert kinderen alles wat ik als kind graag had willen weten.
Zodat ze zich al op vroege leeftijd bewust zijn van wat hen drijft, van wat emoties zijn, van de kracht van gedachten, van het omarmen van hun schaduwkant. Zodat ze zich realiseren dat ze geen passagier zijn in hun eigen Levensbus, maar voorin op de chauffeursplek horen.
Ze knutselen Schatkamers, je knippen Steunzolen, ze lachen om de Zuurwezens.
En ze praten er met elkaar en de juf over!
Wil je ook een bezoek van mij op je school? In anderhalf uur vertel ik over mijn eigen Schatkamer en meer. Kijk op deze site onder ‘Schrijversbezoek’ voor extra info, of stuur me een mail.
